بخش دعای کتاب غرر الحکم و درر الکلم محلاتی (سخنان حضرت علی (ع))
الدّعاء سلاح الاولياء. 1 198 دعا اسلحه اولياء الهى است.
ناتوانترين مردم كسى است كه از دعا ناتوان باشد.
به راستى كه كرم و بزرگوارى خداى سبحان حكمت او را نمىشكند و به هم نمىزند، و از اين رو است كه هر دعايى مستجاب نگردد.
به راستى كه خداى تعالى را قهرها و عقوبتهايى است، و هر گاه به شما فرود آمد آنها را با دعا دفع كنيد (و باز گردانيد) كه به راستى دفع نمىكند بلا را جز دعا.
به وسيله دعا مىتوان دفع بلا كرد.
سلاح المؤمن الدّعاء. 4 129 اسلحه مؤمن دعاست.
بر تو باد به اخلاص (و پاكى دل) در دعا، كه چنين دعايى به اجابت شايستهتر است.
كسى كه در خانه خدا را بكوبد، به رويش باز شود.
به كسى كه (توفيق و اذن) دعا داده شد، از اجابت آن محروم نخواهد ماند.
ليس كلّ دعاء يجاب. 5 77 هر دعايى مستجاب نشود.
كسى كه خدا را بخواند پاسخش دهد.
آن شخص گرفتارى كه بلا و گرفتارىاش سخت شده به دعا نيازمندتر نيست از آن شخص آسوده و سالمى كه از بلا و گرفتارى در امان نيست.
نعم السّلاح الدّعاء. 6 166 دعا، سلاح خوبى است.
مبادا هيچگاه تأخير اجابت دعا تو را نا اميد كند، زيرا عطاى الهى به اندازه نيّت است، و گاهى است كه اجابت دعا به تأخير افتد تا پاداش درخواست كننده بزرگتر و بخششى بيشتر براى دهنده داشته باشد.
دير مشمار زمان اجابت دعاى خود را در صورتى كه راه آن را با گناهان بستهاى.
