شعری از مرحوم مجتبی کاشانی – م سالک
زندگی هنر هم نفسی با غم هاست
زندگی هنر هم سفری با رنج است
زندگی هنر سوختن اکنون تا روشنی آینده ست
زندگی هنر ساختن پنجره بر بیداری ست
زندگی هنر روزنه در تاریکی ست
زندگی گاهی
آری
به همین باریکی ست
زندگانی هنر بافتن پارچه ی زیباییست
زندگی دوختن شادی هاست
و به تن کردن پیراهن گلدار امید
و برون آمدن از خانه
از بن بست زمستانی
در صبح بهار
روح سبزی را باید در خویش دمید
شعر سبزی را از نو بایست سرود
و سرود سبزی را همواره باید زمزمه کرد
شعر از مرحوم مجتبی کاشانی – م سالک
به نقل از:
مقدمه ی کتاب مدیریت زندگی انتشارات فرا
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۰/۱۲/۲۶ساعت   توسط رضا
|
